67/22 ANNA Gorzki smak miodu Wioletta Sawicka

Anna… historii rodu ciąg dalszy – Droga do prawdy bywa wyboista i nie zawsze rosną przy niej kwiaty, ale daje mocniejsze oparcie dla stóp.– Nie rozumiem co masz na myśli.– To, że nawet najbardziej kwieciste kłamstwa zawsze pozostaną kłamstwami, a na kłamstwach nie da się zbudować nic trwałego, zwłaszcza przyszłości. Wojna Wojna… jej odgłosy nadal pobrzmiewają na Kresach. Historia rodziny Ostojańskich trwa…. Czytaj dalej →

65/22 Kaprawy wzrok umysłu Beata Olender

Czas… Czas spędzony razem zbliża małżonków. Trzeba uczyć się cieszyć się każdą wspólną chwilą. Być naprawdę razem, blisko, poznawać się, szanować nawzajem, szanować swój czas i pasje. Wspierać w dążeniu do osiągania pragnień, marzeń czy celów, jeśli wolisz (…) To prosta nauka wielkiej sztuki życia. Nasze życie z każdym dniem nabiera większego przyspieszenia. Przypomina ono pędzący… Czytaj dalej →

64/22 Serce lasu Patrycja Żurek

Serce lasu… magiczne miejsce Przecież energia jest w każdym z nas, a emocje to nic innego jak właśnie ona, ubrana w wibracje o różnej częstotliwości. Nieuwolnione uczucia pęcznieją, puchną, stają się niewygodne, dlatego choruje nie tylko ciało, ale i umysł. Jedna decyzja często odmienia nasze życie, czasami na lepsze, ale czasami na gorsze. Najgorzej jest gdy działamy pod wpływem emocji, nacisków ludzi. W ułamku sekundy możemy… Czytaj dalej →

63/22 Moje życie przed tobą Anna Ziobro

Życie – jest i cię nie ma Człowiek układa sobie wszystkie sprawy jak puzzle. (…)Ale to zawsze są kolorowe puzzle. Mają kształtne brzegi i każdy w końcu da się dopasować, bo żaden człowiek nie chce puzzli z innej, w dodatku znacznie brzydszej układanki. Nikt nie planuje, że zdarzy mu się wypadek, choroba, utrata bliskiej osoby. Życie, ach życie Życie pisze różne scenariusze, czasami… Czytaj dalej →

61/22 Za przyjaźń Anna Sakowicz

Przyjaźń na dobre i złe Nie spodziewały się tylko, że wcale nie potrzeba śmierci, by ludzkie losy się rozdzieliły. Wystarczyło czasami pójść do liceum, a potem na studia, a dawne przyjaźnie rozmywały się niczym mgła nad pastwiskiem. Bez dramatów i histerii. Za przyjaźń wznieśmy toast! Każdy z nas miał w szkole przyjaciela. W czasie szkolnym przyjaźń miała wymiar nieskończoności. Przyrzekaliśmy sobie, że nigdy nie zapomnimy o sobie, będziemy odwiedzać się,… Czytaj dalej →

59/22 W górę rzeki Magdalena Wrocławiak

Poszukiwanie swojej lepszej wersji… Człowiek może zmienić swoje postępowanie dopiero, kiedy sam zrozumie, że jest złe, inaczej zawsze znajdzie sposób, żeby pozostać wierny swoim przekonaniom. Nie przeżyjesz za kogoś życia tylko dlatego, że wiesz lepiej. Musisz puścić go wolno… Cokolwiek by to oznaczało… Nie wpoisz komuś doświadczenia na siłę. Zagubienie Żyjemy w świecie, którym panuje kult doskonałości i w zapomnienie odchodzą wartości według których żyli nasi… Czytaj dalej →

58/22 Którędy do raju Anna H. Niemczynow

-Porywam Cię do raju kocha a – wyszeptał, całując ją w czubek nosa. -Raj – powtórzyła rozmarzonym tonem, przymykając oczy i poddając się pocałunkom. Poznajemy Elżbietę i jej historię. Opowiada nam o swojej wielkiej miłości do męża Prospera i emigracji do Niemczech. O dwóch domach, o dzieciach, o marzeniach i pracy. I wszystko jest idealne. Do momentu kiedy zaczynamy patrzeć wstecz na jej życie i sielankę przerywają wychodzące… Czytaj dalej →