10/24 Już nie pytaj Jolanta Poźniak

Prawdopodobnie traumy przechodziły z pokolenia na pokolenie. Rodzice z reguły czynią swoim dzieciom to, czego kiedyś oni sami doznali. Zło rodzi kolejne zło, dopóki ktoś nie zatrzyma tego toczącego się koła.

Już nie pytaj

Są takie wydarzenia w naszym życiu o których nie mamy najmniejszej ochoty rozmawiać i nie ważne ile czasu od nich minęło. Są też takie wydarzenia, które sprawiły nam tyle bólu, że chcemy o nich zapomnieć i spychamy je głęboko do swojej podświadomości. Wymazujemy je z pamięci i udajemy, że nic się nie wydarzyło, ale to działa tylko na jakiś czas. Pewnego dnia coś sprawia, że wszystko do nas powraca. I to z taką siłą, że czujemy się przytłoczeni i nie potrafi się uporać ze swoimi emocjami.

Tak było w przypadku Weroniki, która przeczytała książkę o Annie, która doświadczyła przemocy seksualnej w dzieciństwie. Los bohaterki tak bardzo poruszył Weronikę, że sama zaczęła przypominać sobie swoje dzieciństwo. Niestety to nie było dla niej ani miłe, ani przyjemne. Wspomnienia i emocje, które wypełniły Weronikę będą brzemienne w skutkach.

Większość rodziców podejmuje wielkie wysiłki, by dać dzieciom to, co – ich zdaniem – najlepsze. Intencje mają z reguły pozytywne, po prostu nie radzą sobie ze swoimi zranieniami doznanymi od rodziców, dziadków czy też innych opiekunów, nie rozumieją, jakie mogą być skutki ich niszczącego zachowania. Przede wszystkim prawdopodobnie nie zdają sobie sprawy z tego, że postępują w sposób destrukcyjny.

Jolanta Poźniak w powieści “Już nie pytaj” poruszyła bardzo ważne i trudne tematy społeczne, które dotykają wiele osób. Wykorzystanie seksualne dzieci, alkoholizm rodziców i przemoc domowa, to problemy wobec których trudno przejść obojętnie. Nawet jeżeli samemu się tego nie doświadczyło. A co dopiero, gdy nasze dzieciństwo tak wyglądało, a osoby które miały nas chronić, to krzywdziły? Z tymi problemami mierzą się Weronika i Barbara. Kobiety muszą przepracować doznane krzywdy i na nowo nauczyć się radzić sobie z własnymi emocjami. Bardzo ważne jest skorzystanie z pomocy specjalistów, którzy pomogą uporać się z doznaną krzywdą. Jednym z elementów terapii jest zadawanie pytań, nawet tych trudnych i bolesnych.

Książkę czytałam na raty z uwagi na bardzo duży ładunek emocjonalny jaki ona niesie. Specyficzna narracja sprawiła, że bardziej odczuwałam przeżycia bohaterek. Ból, rozpacz czy bezsilność to uczucia, które towarzyszyły mi przez większość czasu czytania książki. Ale też pojawiła się nadzieja, radość i wiara, że można uporać się z przeżytą traumą. Ta historia przeczołgała mnie emocjonalnie.

Dlatego “Już nie pytaj”, tylko przeczytaj książkę, której Czytam dla przyjemności patronuje. Historia Weroniki i Barbary to prawdziwe życie, które dotyka wiele osób.

Jeżeli czytałyście/czytaliście już tę książkę, proszę podzielcie się ze mną swoimi wrażeniami.
Jeżeli jeszcze nie miałyście/mieliście okazji zapoznać się z jej treścią, może Was moja opinia do tego skłoni. Czekam na Wasze komentarze. 

Książka zostaje dopisana do naszej listy przeczytanych książek.

tytuł: Już nie pytaj
autor: Jolanta Poźniak
wydawnictwo: Literackie Białe Pióro
data wydania: 01.01.2024
ilość stron: 432
ocena: 8/10

Otagowano , , , , , , , , .Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *