45/22 Do zakopania jeden trup Iwona Banach

Teraz, przy natłoku informacji bombardujących zewsząd ludzki mózg, i to informacji makabrycznych, bo inne się nie klikają, bardzo łatwo dostać paranoi – wystarczy we wszystko wierzyć. Wszystko co dobre kiedyś musi się skończyć. Powieść „Do zakopania jeden trup” Iwony Banach zamyka serię z trupem. Autorka napisała cykl, w którym prym wiedzie Emilia Gałązka. Jest to nietuzinkowa postać, która z utęsknieniem wyczekuje końca świata…. Czytaj dalej →

43/22 Mimozami jesień się zaczyna Danuta Korolewicz

Jak życie potrafi dokopać! Nie wiadomo, co będzie jutro, pojutrze, bo wszelkie plany mogą się nagle rozsypać jak potłuczone lustro. Są książki, które potrafią przyciągać uwagę czytelnika. I chociażby chciało się o nich zapomnieć, to nie da się. Okładka kusi swoją delikatnością. Opis od wydawcy jest bardzo intrygujący. Wiadomo nie od dziś, że często kierujemy się okładką i opisem przy wyborze książki mając… Czytaj dalej →

41/22 Przyjaciółka Iwona Mejza

Wiem, jak to jest, gdy człowiekowi wszystko wali się na głowę, a musi sobie jakoś poradzić. Wiem, jak to jest, gdy los rzuca ci kłody pod nogi i wydaje się, że już po nas. Ale pamiętaj, że o kłodę pod nogami można się potknąć, można ją obejść, ominąć, a można też przeskoczyć, wspiąć się wyżej. Wybór należy do nas i zależy od sytuacji, w jakiej zostaniemy postawieni. Są książki, które przyciągają jak… Czytaj dalej →

38/22 Kobiece everesty Małgorzata Wasilewska

Każda z nas ma na swoim koncie kobiece everesty!Magdalena Senkowska To przez te wszystkie lęki opadają nam skrzydła, przestajemy wierzyć w siebie, zaniżamy poczucie własnej wartości, a walkę o nasze marzenia odpuszczamy i podsumowujemy stwierdzeniem, że przecież takie piękne rzeczy zdarzają się tylko w filmach. Te gierki umysłu to klasyczny przypadek reakcji w momencie podejmowania poważnej, często życiowej decyzji. Dzisiaj chcę zwrócić waszą uwagę na książkę „Kobiece… Czytaj dalej →

37/22 Małe zbrodnie Magdalena Majcher

Przemoc eskaluje latami. Osoba ją stosująca konsekwentnie sprawdza cierpliwość i wytrzymałość swojej ofiary. Stopniowo posuwa się coraz dalej. Początkowo pokrzywdzony nawet nie wie, że właśnie padł ofiarą przemocy. Bo przemoc to przecież siniaki, krew, urazy, a ” beze mnie nic nie znaczysz” to wyraz miłości, nie przemocy. Człowiek zaczyna dopuszczać do siebie myśl, że rzeczywiście nie potrafi, nie rozumie, do niczego się nie nadaje. Zaczyna wierzyć… Czytaj dalej →

36/22 Córka generała Magdalena Witkiewicz

Nie zawsze w życiu możemy postępować tak, jak byśmy chciały – powiedziała, patrząc nieobecnym wzrokiem gdzieś w dal. – Czasami inni podejmują za nas decyzje i po wielu latach okazują się one trafne. Wtedy jesteśmy im wdzięczni, że pokierowali nas w odpowiednią stronę. Długo zbierałam się by napisać opinię o „Córce generała” Magdaleny Witkiewicz. I powodem tego stanu nie było, że przeczytana książka mi się… Czytaj dalej →

34/22 Cień bolesnych wspomnień Adriana Rak

Mając u boku ludzi, którzy dają ci miłość i wsparcie, zawsze będziesz bogatym człowiekiem – mówiła często, czego początkowo, jako dziecko, nie był w stanie pojąć. Każdy człowiek chce żyć w bezpiecznym miejscu, cieszyć się rodziną i w spokoju pracować. I mimo że robi co może by nic nie zachwiało jego poczuciem bezpieczeństwa, to czasami przez decyzje osób znajdujących się u władzy w jednej chwili traci wszystko. Jest… Czytaj dalej →