145/24 Opowieści niewiernej Magdalena Witkiewicz

Opowieści niewiernej

Każda historia miłosna ma swój początek. Ewa opisuje nam jak to wszystko się zaczęło. Od kilku spotkań po przeprowadzkę. Od zapatrzonego w nią mężczyzny, po męża. Męża, którego ciągle nie ma w domu a jeżeli jest nie zwraca na nią uwagi i zbywa. Jak do tego doszło?

Mimo, że w tej historii jest dużo narzekania, to historia płynie a my mamy nadzieję, że tym razem się zmieni. Tym razem się uda. Tym razem się ułoży. I sądzę, że w życiu jest tak samo. Wkładamy w bagaż kolejne nadzieje, dajemy kolejne szanse, ale uświadamia nam to, że każdy jest inny. Każdy ma jakieś priorytety, które z biegiem czasu albo oddalają od siebie partnerów albo przybliżają. Ale to wszystko wymaga czasu w starciu codzienności.

Ona się stara, on nie. Ona jest żoną idealną, on stara się po kłótni. Przynosi kwiaty. Czasem. Z czasem to za mało.

Zdrady

Myślę, że po tytule można by się spodziewać kilkunastu partnerów, ale nie. Tutaj chodzi o sam fakt dlaczego do tej zdrady doszło, a także chodzi o więzi. Ponieważ główna bohaterka buduje z różnymi mężczyznami zupełnie inne relacje. Można przecież chodzić tylko do łóżka, a można być również przyjacielem. I to wcale nie musi być jedna osoba.

Życie

Mówi się, że póki jeszcze w małżeństwie masz siłę się kłócić, to jest duża szansa, że ten związek naprawisz.

„Opowieści niewiernej” Magdaleny Witkiewicz zawierają wiele życiowych prawd. Otwierają nam oczy na wiele aspektów. Pokazują odbiór naszych zachowań z drugiej strony, ukazują jakie ważne jest zainteresowanie i staranie się na co dzień.
Bo przecież można, gdy tylko się chce i szczerze wyzna swoje zamiary, plany i marzenia.

Małżeństwo to przecież początek nowego rozdziału. Historia ta jest dla mnie fenomenem, ponieważ główna bohaterka kieruje do nas swe myśli. Kalkuluje w głowie i układa. Sama siebie przekonuje i próbuje znów mając nadzieję. Jest z mężem, ale żyją jakby osobno. On głównie dla pracy. Ile jest takich małżeństw, w których jedno się stara a drugie odbija się od muru, który powinien dawać oparcie i schronienie, a nie stanowić przeszkodę.

Złote myśli dla małżeństwa.

Znalazłam tutaj niejednokrotnie krótkie, ale dosadne zdania. Które otwierają oczy na wiele aspektów, nad którymi przechodzimy do porządku dziennego. A z biegiem czasu coś zaczyna się kruszyć i psuć. O relacje trzeba dbać i ta historia doskonale to pokazuje, rozkładając na najdrobniejsze części, każdy dzień bez czułości, każdy gest bez miłości.

Jeżeli czytałyście/czytaliście już tę książkę, proszę podzielcie się ze mną swoimi wrażeniami.
Jeżeli jeszcze nie miałyście/mieliście okazji zapoznać się z jej treścią, może Was moja opinia do tego skłoni. Czekam na Wasze komentarze. 
Książka zostaje dopisana do naszej listy przeczytanych książek.