184/25 Fala Katarzyna Wolwowicz

Ludzie zawsze będą widzieli tylko to, co chcą zobaczyć.

Fala

Olga Balicka nie potrafi ani na moment usiedzieć spokojnie. Nawet rekonwalescencja ją nie przekonuje, chociaż w jej przypadku jest konieczna. Nosi ją fala bezsilności, bo chce wrócić do pracy, a ma zwolnienie lekarskie. W dodatku jej przyjaciółka, z którą przebywa w ośrodku „Fala”, jest w ciąży i przyrzekła, że będzie się nią opiekować. Tylko co zrobić, gdy do tej pory było się aktywnym, a tu nagle jest się w stanie bezczynności?!

Na szczęście dla Olgi i Katarzyny, albo i nie, kobiety wpadają na trop sprawy, która ma powiązania z Jelenią Górą. Mimo licznych protestów męża, Olga wraca do domu i do pracy. Sprawa, którą prowadzi Kornel Murecki ma wiele niewiadomych, ale też powiazań, które miały miejsce w Szczecinie. Tylko kto teraz zabija, skoro morderca jest w więzieniu? Naśladowca czy osadzono niewłaściwą osobę. Z tymi pytaniami mierzą się jeleniogórscy śledczy i czytelnik.

Spraw kryminalnych z pewnością policji nie braknie, a pomysłowość przestępców co rusz zaskakuje. Dlatego nie zdziwiłam się, że Olga Balicka otrzymała kolejną sprawę kryminalną. Co prawda kobieta najpierw musiała zmierzyć się z powrotem do zdrowia, ale długi pobyt na zwolnieniu chorobowym nie służył jej zdrowiu psychicznemu. Dlatego z radością powróciła do obowiązków służbowych i nie odpuszczała żadnej osobie, która miała coś wspólnego z morderstwem kobiety.

Katarzyna Wolwowicz w powieści „Fala” poprowadziła narrację z punktu widzenia kilku bohaterów. Dzięki temu mamy lepszy wgląd w sytuację i przekonujemy się jak pozory mogą mylić. Też czas akcji prowadzony jest dwutorowo, kiedyś i dziś. Mnożące się pytania i wyczuwalne napięcie, które narasta jak fala. W pewnym momencie wydaje się, że emocje sięgnęły zenitu i bardziej nie można ich podkręcić. Jednak autorka dokonuje nie możliwego i w zakończeniu podnosi temperaturę wrzenia emocji i… pozostawia czytelnika w zawieszeniu. Zagadka zabójcy została rozwiązana, ale co się stało z Olgą?

Na odpowiedź przyjdzie nam poczekać, przynajmniej mam taką nadzieję, że nie jest to koniec serii.