„Krew z krwi” Ewy Dmowskiej – recenzja książki o przebaczeniu, rodzinie i trudnych relacjach

„Krew z krwi” Ewy Dmowskiej to poruszająca powieść obyczajowa o samotnym rodzicielstwie, trudnych relacjach rodzinnych, przebaczeniu i próbie uporania się z bolesną przeszłością. Autorka ponownie zabiera czytelnika w podróż w głąb ludzkich emocji, pokazując, że czasami największym wyzwaniem jest zmierzenie się z samym sobą.

„Krew z krwi” – o czym jest książka?

Główną bohaterką powieści jest Aneta, młoda kobieta samotnie wychowująca syna Wojtka. Próbuje pogodzić pracę zawodową z opieką nad dzieckiem, dlatego decyduje się wynająć opiekuna, który będzie zajmował się chłopcem podczas jej nieobecności.

Poznanie Michała staje się początkiem zmian w życiu Anety i Wojtka. Bohaterowie przechodzą długą i nie zawsze łatwą drogę, aby zrozumieć, co naprawdę liczy się w życiu.

Aneta musi zmierzyć się z własną przeszłością. Potrzebuje wybaczyć rodzicom, ojcu Wojtka, ale przede wszystkim samej sobie. Dopiero wtedy będzie mogła naprawdę zacząć żyć, a nie tylko wypełniać kolejne obowiązki.

„Miłość potrzebuje prawdy i bliskości. Nawet jeżeli ta bliskość nie jest idealna, to jest lepsza niż samotność. Uwierz mi, dzieci nie potrzebują idealnych rodziców, ale takich, którzy potrafią przeprosić i pocałować.”

Te słowa bardzo dobrze oddają przesłanie powieści. Ewa Dmowska pokazuje, że nie istnieją idealni rodzice ani idealne rodziny. Każdy może popełnić błąd, ale ważne jest to, czy potrafimy się do niego przyznać, przeprosić i spróbować naprawić relację.

Samotne rodzicielstwo i zmęczenie

Jednym z ważnych tematów poruszanych przez autorkę jest samotne rodzicielstwo. Aneta chce być dobrą matką, jednocześnie musi pracować i mierzyć się z codziennymi problemami. Nadmiar obowiązków sprawia, że coraz trudniej znaleźć jej przestrzeń na własne potrzeby i marzenia.

„…jeżeli ktoś jest chronicznie przemęczony, nie ma w sobie energii do spełnienia marzeń.”

To zdanie mocno wybrzmiewa podczas lektury. Łatwo bowiem zapomnieć o sobie, kiedy każdego dnia najważniejsze stają się potrzeby innych. A przecież człowiek, który całkowicie rezygnuje z siebie, w pewnym momencie może stracić siłę również do tego, by dawać innym to, czego potrzebują.

Trudne relacje rodzinne i moc przebaczenia

„Krew z krwi” to również książka o rodzinnych ranach, które nie zawsze goją się wraz z upływem czasu. Aneta musi wrócić do trudnych wspomnień i skonfrontować się z tym, co przez lata nosiła w sobie.

Autorka pokazuje, że przebaczenie nie oznacza zapomnienia o krzywdzie. Czasami jest ono przede wszystkim sposobem na uwolnienie samego siebie od ciężaru przeszłości.

Bohaterowie powieści uczą się również, że relacje wymagają szczerości i bliskości. Nie można budować prawdziwej więzi wyłącznie na przemilczeniach, lęku czy poczuciu obowiązku.

Słowa mogą ranić bardziej niż czyny

W powieści Ewy Dmowskiej ważne miejsce zajmuje także przemoc słowna i fizyczna. Autorka pokazuje, jak ogromną moc mają wypowiadane przez nas słowa.

Mogą zranić, upokorzyć i odebrać komuś poczucie własnej wartości. Ale mogą też dawać nadzieję, wsparcie i siłę do działania.

To właśnie dlatego tak ważne jest, co mówimy osobom, które są blisko nas.

Pomaganie innym ma swoje granice

Z radością ponownie spotkałam na kartach powieści Michała, którego poznaliśmy wcześniej. To bohater, który potrafi dostrzec człowieka potrzebującego pomocy i wesprzeć go w trudnym momencie. Robi to jednak w sposób nienachalny.

Bo nawet najlepsza pomoc nie przyniesie efektu, jeśli druga osoba sama nie chce jej przyjąć.

„… chęć ustawicznego uszczęśliwiania innych bywa niekiedy pokusą. Tu również ważna jest równowaga. Trzeba umiejętnie oddzielać egoizm od ratowania ludzi, którzy nie chcą tego ratunku…”

To jedna z tych refleksji, które warto zabrać ze sobą po zakończeniu lektury. Nie jesteśmy odpowiedzialni za całe życie innych ludzi. Możemy podać rękę, wskazać drogę czy zaoferować wsparcie, ale nie możemy przeżyć życia za kogoś.

„Krew z krwi” – bohaterowie są jak lustro

Ewa Dmowska ponownie zabiera czytelnika w niezwykłą podróż w głąb siebie. Bohaterowie „Krew z krwi” stają się niczym lustro, w którym możemy się przejrzeć.

A obraz, który zobaczymy, nie zawsze będzie przyjemny.

Powieść skłania do zadania sobie kilku ważnych pytań czy:

• potrafię wybaczyć,
• umiem prosić o pomoc,
• nie poświęcam siebie dla innych,
• potrafię odciąć się od tego, co mnie niszczy?

I wreszcie – co daje mi prawdziwą radość z życia?

To właśnie za tę możliwość zatrzymania się i refleksji cenię książki Ewy Dmowskiej.

Michał i Bruno – znajome twarze

Miło było ponownie spotkać Michała, który w sposób nienachalny stara się pomagać potrzebującym. Nie mogło zabraknąć również Bruna. Ten bohater doskonale pokazuje, że miłe słowa nie zawsze mają dobre intencje. Można przecież wykorzystać je do manipulowania innymi i sprowadzenia ich na niewłaściwą drogę.

Jeżeli czytaliście „Córkę króla”, koniecznie sięgnijcie również po „Krew z krwi”. Bohaterowie wspomnianej powieści pojawiają się także w tej historii, dzięki czemu czytelnicy mogą ponownie spotkać dobrze znane postacie.

Czy warto przeczytać „Krew z krwi” Ewy Dmowskiej?

„Krew z krwi” Ewy Dmowskiej to poruszająca książka o rodzinie, przebaczeniu, samotnym rodzicielstwie, przemocy i trudnych emocjach. To również opowieść o tym, jak ważne jest odnalezienie własnej siły i nauczenie się życia bez ciągłego oglądania się za siebie.

Nie jest to wyłącznie historia Anety i Wojtka. To powieść, która może skłonić czytelnika do spojrzenia na własne relacje i doświadczenia.

Jeżeli lubicie powieści obyczajowe z głębszym przesłaniem, historie o trudnych relacjach rodzinnych i książki, które skłaniają do refleksji nad własnym życiem, „Krew z krwi” zdecydowanie może przypaść Wam do gustu.

Współpraca z Ewą Dmowską.

Jeżeli czytałyście/czytaliście już tę książkę, proszę podzielcie się ze mną swoimi wrażeniami.
Jeśli jeszcze nie miałyście/mieliście okazji zapoznać się z jej treścią,
może moja opinia Was do tego skłoni. 

Książka jest wpisana na naszą listę przeczytanych książek.

• tytuł: Krew z krwi
• autor: Ewa Dmowska
• wydawnictwo: Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”
• data wydania: 13.07.2026
• ilość stron: 312
• ocena: 8/10