109/26 Je2bnik Agnieszka Peszek

Je2bnik

Starszy aspirant Bartosz Bogucki nie ma łatwego zadania. Nie dość, że próbuje rozwiązać zagadkę zniknięcia partnera Maksymiliana Obrębskiego, to jeszcze dostał nową sprawę kryminalną.

Okazało się, że ktoś zabił 3 osoby, a ich ciała ułożył na wzór morderstw dokonanych wiele lat wcześniej. Pojawił się naśladowca lub naśladowcy brutalnych zabójstw. Bogucki musi zapobiec kolejnemu zabójstwu. Tylko jak to zrobić, jeżeli brakuje świadków i mocnych dowodów? I tu wkracza ONA, tajemnicza kobieta, która wymierza sprawiedliwość według własnego kodeksu.

Tym razem początek powieści „Je2bnik” Agnieszki Peszek sprawił mi trochę kłopotu, by wciągnąć się w opowiedzianą historię. Wiedziałam, że rozdziały będą ułożone naprzemiennie z trzech punktów widzenia, ale nie potrafiłam odnaleźć się. Dopiero po kilku rozdziałach złapałam rytm, a każda kolejna strona odsłaniała przerażającą prawdę o zabójcy i tajemniczej kobiecie. I trudno było orzec czy byli do końca źli. Ich zachowanie było uwarunkowane doświadczeniami wyniesionymi z domu i doświadczeniami życiowymi. Ciągłe zabieganie o uwagę rodziców, którzy ich nie doceniali ma tu nie małe znaczenie.

W efekcie otrzymałam misterną intrygę oraz sposób myślenia przestępcy. Autorka pokazuje mechanizm jaki zachodzi w ofierze, która z czasem zamienia się w kata. Jak z czasem w dosyć pokrętny sposób próbuje wyjaśnić swoje postępowanie i jej usprawiedliwiać.

„Je2bnik” to mroczna historia o ludziach, którzy doświadczyli przemocy i nie potrafią sobie poradzić z traumą. Zamiast sięgnąć po pomoc specjalisty, to sami zaczynają żyć tak jak ich oprawcy. Manipulują, kłamią i stosują przemoc wobec innych. A do tego minimum opisów, dialogi pełne emocji i towarzyszący niepokój podczas czytania/słuchania sprawia, że losy bohaterów na długo pozostają w głowie po odłożeniu książki. Zachęcam was do sięgnięcia po audiobook, który został rewelacyjnie przeczytany przez Filipa Kosiora, Paulinę Holz i Janusza Zadurę. Fundują czytelnikowi dodatkowe doznania, ponieważ ma się wrażenie, że jest się naocznym świadkiem wydarzeń.

A sama książką jest piękną ozdobą biblioteczki, ponieważ ma zdobione brzegi.