„Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej – historia rodzinna, która porusza serce

W pałacu w Bukowicach nadal dzieje się bardzo dużo. Anastazja jest szczęśliwą żoną i mamą. Wciąż oddaje się swojej pasji komponowania herbat w herbaciarni i pozostaje baczną obserwatorką życia. Z troską stara się pomagać siostrze Angelice, która zmaga się z wyzwaniami samotnego rodzicielstwa.

W powieści „Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej poznałam dalsze losy bohaterów, a szczególnie historię Angeliki, wokół której rozgrywa się jeden ze współczesnych wątków. Nie bez znaczenia jest również Nikodem, który postanawia rozwiązać tajemnicę herbu narysowanego przez jego dziadka. W ten sposób zostałam wciągnięta w opowieść rozgrywającą się na dwóch płaszczyznach czasowych – kiedyś i dziś.

Nawet nie zauważyłam, kiedy przeszłość całkowicie mnie pochłonęła, a ja z wypiekami na twarzy śledziłam losy Zoi i Karla. To właśnie ich historia najbardziej mnie zafascynowała. Pokazała mi, jak wiele przeszkód musieli pokonać i jak trudne doświadczenia potrafią odmienić ludzkie życie. Nie brakowało dramatycznych chwil, które wyciskały łzy z oczu, ale pojawiały się również te bardziej pozytywne, dające nadzieję.

W tej historii nie brakuje również refleksji nad szczęściem, którego czasami szukamy bardzo daleko, choć być może jest bliżej, niż nam się wydaje. Jak czytamy w powieści:

…na drodze każdego człowieka Pan Bóg postawił szczęście, trzeba je tylko odnaleźć. A żeby to zrobić, należy wsłuchać się w swoje serce.

Ten cytat skłania do zastanowienia się nad własnym życiem i wyborami, których dokonujemy. Czasami tak bardzo skupiamy się na tym, czego nam brakuje, że nie dostrzegamy tego, co już mamy.

Czasem człowiek goni za czymś zupełnie innym niż to, co oferuje mu życie i w ten sposób mija się ze szczęściem.

Myślę, że to słowa, nad którymi warto zatrzymać się na dłużej. Przecież nie zawsze to, do czego dążymy, daje nam spełnienie. Zdarza się, że dopiero trudne doświadczenia pozwalają nam spojrzeć na wszystko z innej perspektywy i zrozumieć, co naprawdę ma znaczenie.

Współcześni bohaterowie, Angelika i Nikodem, także mierzyli się ze swoimi problemami. Miałam jednak wrażenie, że ich historia płynęła nieco bocznym torem, ustępując miejsca wydarzeniom z przeszłości.

Ważnym elementem opowieści jest również odwaga, która nie zawsze oznacza wielkie czyny. Czasami wymaga podjęcia trudnej decyzji, sprzeciwienia się oczekiwaniom innych i wybrania własnej drogi.

Odwaga jest decyzją, by zaryzykować, powiedzieć nie, odwrócić się plecami i ruszyć w przeciwnym niż inni kierunku.

Te słowa dobrze oddają dylematy, przed którymi stają bohaterowie. Ich losy pokazują, że niekiedy trzeba zdobyć się na odwagę, by zawalczyć o siebie, własne szczęście i przyszłość.

Historia Polski i dramatyczne losy zwykłych ludzi

Agata Sawicka w „Powrocie do pałacu” pokazuje, jak wielka historia wpływa na życie zwykłego człowieka i z jakimi dramatami przychodzi mu się mierzyć. Autorka przybliża tragiczny los Polaków podczas II wojny światowej. Wspomina między innymi o wywożeniu polskich dzieci do Rzeszy w celu ich germanizacji. Był to dramat, który dotknął ogromną liczbę najmłodszych.

Ten temat został jedynie zarysowany, ale i tak wywołał we mnie mnóstwo emocji. Trudno przejść obojętnie obok historii dzieci, które zostały wyrwane ze swoich rodzin i pozbawione poczucia bezpieczeństwa. To bolesne świadectwo czasów, w których o ludzkim losie decydowali inni.

Nie mogę też pominąć ważnej postaci, jaką była Róża Czacka, założycielka ośrodka dla niewidomych w Laskach. Jej działalność przypomina, jak wiele można zrobić dla drugiego człowieka, nawet w trudnych czasach.

Historia Polski zajmuje ważne miejsce w powieści „Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej. Autorka z ogromnym wyczuciem opowiada o wydarzeniach, które głęboko zapadają w pamięć i skłaniają do refleksji.

Macierzyństwo, rodzina i poszukiwanie własnych korzeni

W tej historii ważne miejsce zajmuje również rola matki i sposób, w jaki macierzyństwo jest postrzegane przez społeczeństwo. Autorka pokazuje jego blaski i cienie, a także wyzwania, z którymi mierzą się kobiety. Zwraca uwagę na znaczenie rodziny, odpowiedzialność za najbliższych oraz potrzebę poznania własnych korzeni.

To właśnie te tematy sprawiają, że „Powrót do pałacu” nie jest wyłącznie opowieścią o przeszłości. To również historia o współczesnych problemach, trudnych wyborach i relacjach, które nie zawsze układają się tak, jakbyśmy tego chcieli.

Czy warto przeczytać „Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej?

„Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej to powieść obyczajowa z historią w tle, która porusza emocje i pozwala spojrzeć na losy bohaterów z różnych perspektyw. Mnie najbardziej zafascynowała historia Zoi i Karla, ich trudne doświadczenia oraz przeszkody, które musieli pokonać. To właśnie ich losy najmocniej zapadły mi w pamięć.

Tylko moja sugestia. Koniecznie zacznijcie czytanie od „Dziewczyny z herbaciarni”, aby poznać wcześniejsze wydarzenia i być na bieżąco ze wszystkimi wątkami. W „Powrocie do pałacu” znajdziecie bowiem odniesienia do poprzedniej książki, a znajomość „Dziewczyny z herbaciarni” pozwoli wam lepiej zrozumieć bohaterów i ich historie.

Warto też powiedzieć, że książka została wydana w formacie z dużą czcionką, co może ułatwić lekturę osobom preferującym większy druk.

Czytam dla przyjemności patronuje powieści „Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej.

Współpraca z Wydawnictwem Szara Godzina.

Czy czytaliście już „Powrót do pałacu” Agaty Sawickiej? A może dopiero planujecie poznać dalsze losy bohaterów „Dziewczyny z herbaciarni”? Dajcie znać w komentarzach!

Książka zostaje dopisana do naszej listy przeczytanych książek.

tytuł: Powrót do pałacu
autor: Agata Sawicka
wydawnictwo: Szara Godzina
data wydania: 30.09.2026
ilość stron: 392
ocena: 9/10