– My, kobiety nigdy nie jesteśmy wolne, aby działać na prawdę. Wolność jest przereklamowaną i szkodliwą wartością, przez którą nie czujemy się głodne naszych pragnień.
– Zależy jakie masz pragnienia. Pragnienie to prawdziwe, sprawia ze świat się kręci.
– Zatem robią wszystko, abyśmy o tym zapomnieli. Powolne gubienie się w bezsensownych kołach zębatych życia z rzadkimi chwilami przytomności, które jednak ucinają ci skrzydła bo nie możesz nic zrobić.
Mówi się, że po deszczu zawsze wychodzi słońce. Po trudach w życiu przychodzi lepszy czas. Ta historia to dla bohaterów właśnie ta nadzieja.
Rodzina
Zacznijmy od tego, że poznajemy rodzinę. Ona zajmuje się dziećmi i pracuje jako tłumaczka. On jest na wysokim stanowisku – wielki biznes i kochanka na boku. Widzimy różne perspektywy: raz żony, raz męża. Razem nie mogą pojąć, jak to się stało, w którym momencie ich drogi się rozeszły. Kiedy przelała się czara goryczy? Kiedy czekała jeszcze na niego z obiadem, a on przyszedł już 10 minut za późno? Za późno na kolację, miły wieczór i… za późno już dla nich.
Dzieci są ich łącznikiem, odpowiedzialnością i dumą. Młodszy chłopiec kocha zwierzęta, taniec, jest empatyczny, ale uwagami potrafi dotknąć czułego punktu. Z kolei córka, nastolatka, obserwuje świat, czyta i rozwija się. Martwi się globalnym ociepleniem i tym, co robi człowiek.
Katastrofa
Tymczasem po wielu miesiącach suszy na Rzym spada ulewny deszcz. Rodzinna katastrofa i zarazem kataklizm spadają na ich dom. Jak sobie poradzą w obliczu tego zagrożenia? Czy będą potrafili na nowo siebie odnaleźć – w każdym znaczeniu tego słowa! Gdy rozdzieli ich dosłownie rzeka po wielkiej ulewie i ich narastające problemy.
Światło, linie telefoniczne, gaz, benzyna,nic nie działało, zaczynało brakować jedzenia.Nigdy wcześniej nie widziała czegoś podobnego. Również w Rzymie sytuacja była krytyczna, ale trudno było uzyskać informacje.
Jednak najważniejsze w tej opowieści są ludzie, których po kataklizmie, po deszczu, spotykają bohaterowie. Klimat po katastrofie sprzyja przyjrzeniu się i większej świadomości tego, że jesteśmy gośćmi na tej planecie, na której tak naprawdę siejemy tylko zniszczenie.
Ludzkie historie
To historia płynąca przez ludzkie emocje i codzienność, a jednocześnie patrząca globalnie na problemy klimatu, kataklizmy oraz na to, że człowiek patrzy tylko tak, jak mu wygodnie, a zdziwiony jest, gdy natura pokazuje swoją twarz.
To również opowieść o ludzkich emocjach, naszym zachowaniu, współdziałaniu i patrzeniu na świat. O tym, że zapominamy w pędzie codzienności zachwycać się, zatrzymać i złapać oddech. Do tego dochodzą nasze działania, na które patrzymy krótko i etapowo. A planeta, kolejne pokolenia, a nawet my sami tworzymy świat, który może stwarzać zagrożenie, gdy natura upomni się o swoje terytorium.
To nie tylko historia jednej rodziny ujęta przez pryzmat katastrofy i obfitych deszczy. To historia o tym, aby sobie pomagać, oraz o tym, by słuchać historii innych, które mogą nas wiele nauczyć.
Współpraca z Wydawnictwem Relacja.
Jeżeli czytałyście/czytaliście już „Po deszczu”, koniecznie podzielcie się ze mną swoimi wrażeniami. Jestem bardzo ciekawa, jak odebraliście tę nieoczywistą historię i jej bohaterów.
Jeśli natomiast jeszcze nie mieliście okazji poznać tej książki, być może moja opinia zachęci Was do sięgnięcia po tę książkę
Książka zostaje dopisana do naszej listy przeczytanych książek.
- tytuł: Po deszczu
- autor: Chiara Mezzalama
- data wydania: 26.08.2026
- wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Relacja
- ilość stron: 272
- ocena: 9/10
